از سال 1968 م و بخصوص پس از انقلاب اسلامى ، تعداد محققان علاقه‌مند و مشاركت‌كنندهء در مطالعات شيعى دوازده امامى به‌طور تصاعدى گسترش يافته است . 20 اگرچه اكنون احاديث شيعهء دوازده امامى به عنوان منابع اساسى و متمايز عقايد و اعمال شيعه 21 به رسميت شناخته مىشوند ، ولى معيارهاى عقلانى رايج در جست‌وجوهاى پژوهشى سال 1968 م هنوز هم در اين حوزه حاكم هستند . در سال 1979 م الياش در كافى به حديثى از امام جعفر صادق [ عليه السّلام ] كه بيندر « 1 » بيش از يك دهه قبل به آن اشاره كرده بود ، برخورد و آن را ترجمه كرد و لوازم و پيامدهاى آن را نسبت به مسائل عملى همچون تقسيم خمس در زمان غيبت امام [ عليه السّلام ] ، خاطر نشان ساخت . 22 تحقيقات مادلونگ و كلبرگ نيز با استفاده از مجموعه‌هاى روايى شيعهء دوازده امامى ، به ويژه رواياتى از اين دست كه با موضوعات تحقيقى خاص مرتبط است ، به سرعت تداوم يافت . 23 « 2 » براى مثال ، جى . حسين « 3 » در كتاب غيبت امام دوازدهم ، « 4 » كه در سال 1982 م منتشر شد ، احاديث متعددى را كه از مجموعه‌هاى روايى گوناگون جمع‌آورى شده بود و نيز احكام و مطالبى را از ديگر آثار كلامى و فقهى گرد آورد تا تصويرى جامع و كامل از ديدگاه شيعهء دوازده امامى دربارهء غيبت و تولّد امام دوازدهم [ عليه السّلام ] و فعاليت‌هاى نوّاب اربعهء ايشان ارائه دهد . 24 اى . اى . ساچدينا « 5 » نيز در نوشته‌هايش به همين

--> ( 1 ) . Binder . ( 2 ) . ظاهرا منظور از « continued apace » اين نيست كه خود ايشان تحقيقات خود را ادامه داده‌اند ، بلكه منظور اين است كه تحقيقات ايشان توسط ديگران تداوم يافت و به همين دليل ، تعبير « تداوم » كه با احتمال دوم سازگارتر است ، ترجيح دارد . ( م ) ( 3 ) . J . Hussain . ( 4 ) . The Occultation of the Twelfth Imam . ( 5 ) . A . A . Sachedina .